Üç aydır kitap okumaya yeniden başladım. Malum Duru ile evde tek başımayken pek fırsatım olmuyordu. Şimdilerde kendime nasıl vakit ayırmam gerektiğini daha iyi planlayabildiğim için kitaplarıma da zaman ayırmaya çalışıyorum (önceliğim her zaman duş almak, tırnak kesmek, diş fırçalamak ha ha). Genellikle gece yatmadan önce ve Duru'nun gündüz uykuları sırasında (yemek yapmayacaksam, ütü yapmayı reddediyorsam, çamaşır yıkamasam da olursa vs) okuyorum. Kafamı dağıtmama çok yardımcı oluyor kitap okumak. Başka şeyler düşünmek, başka hayatlara şahit olmak iyi geliyor...
Yaklaşık 3 ay önce Canan Tan'ın Pembe ve Yusuf ile geri döndüm kitap okuma sahalarına. Canan Tan benim en sevdiğim yazarlardan biri. Hatta favori yazarlar listemde ilk sırada yer alıyor. Yine muhteşem yazmış, yine yapacağını yaptı ve ağlattı tabii ki...
Hemen arkasından Azra Kohen'in üç kitaplık serisinin ilkine, Fİ'ye başladım. İki ayımı aldı okumak. Gereksiz uzun (600 sayfa), detaylarla fazla süslenmiş bir kitap... Hani sevmedim değil ama elimden düşürmedim de değil.... Seriyi okuyacağım için mecbur okudum:)
Bugün serinin ikinci kitabına, Çİ'ye başladım. İnşallah daha sürükleyici ve içi daha dolu bir kitaptır. 319 sayfa olduğu için motivasyonum yüksek:)
Şimdilik bu kadar olsun, ikinci kitap bitince yorumlarımı paylaşacağım.
